Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Brak miniatury

Imię: Henryk

Nazwisko: Żychowski

Pseudonim: Brodaty

Organizacja: Suwerenność, Honor, Praca; Ruch Oporu Armii Krajowej

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 1949
  • Data urodzenia:
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 03.03.2000

Biogram

Wychował się w Krakowie, w tzw. „blokach magistrackich” dzielnicy Grzegórzki. Przed wybuchem II wojny światowej był uczniem Publicznej Szkoły Powszechnej im. Kornela Ujejskiego oraz członkiem gromady zuchowej. W czasie okupacji, jako dziesięciolatek, wspomagał domowy budżet zajmując się drobnym handlem. Włączył się w działalność konspiracyjną, pełniąc obowiązki łącznika miedzy ukrywającym się przed gestapo starszym bratem, a jego oddziałem. Od lipca do grudnia 1944 roku uczestniczył w zajęciach organizowanych przez Szare Szeregi w domu Zdzisława Szlachtycza przy ulicy Skawińskiej Bocznej.

W 1949 roku wstąpił do antykomunistycznej organizacji Suwerenność, Honor, Praca działającej pod kryptonimem „Kadra”. Wraz z nią dołączył do struktur Ruchu Oporu Armii Krajowej. Został zaprzysiężony we wrześniu 1949 roku. Przyjął pseudonim „Brodaty”. Konspiracyjną „trójkę” tworzył z Jackiem Drozdowski oraz dowódcą Józefem Batorem. Został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa jesienią 1949 roku. 23 grudnia tegoż roku został skazany na pięć lat pozbawienia wolności „za próbę obalenia siłą ustroju RP”. Karę odbywał w więzieniach w Krakowie, Tarnowie, Wronkach i Potulicach. Został zwolniony na mocy amnestii z 1952 roku. Wcielony do Batalionów Pracy, został skierowany do pracy w kopalni, skąd zwolniono go ze względu na zły stan zdrowia i orzeczone częściowe inwalidztwo. Mimo trudnej sytuacji materialnej udało mu się ukończyć przerwaną aresztowaniem naukę w szkole średniej oraz uzyskać tytuł magistra inżyniera.

W latach 80. XX wieku zaangażował się w działalność opozycyjną. Był mężem zaufania i członkiem komisji zakładowej w Miastoprojekcie Kraków. Zajmował się kolportażem drugoobiegowej prasy, m.in. „Hutnika”, „Promienistych”, „Solidarności Nauczycielskiej”, „Tu Teraz”. Był członkiem Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego, działał w Komisji Historycznej Pamięci Ofiar Walki z Komunizmem. Zmarł 3marca 2000 roku.

Bibliografia:

Żychowska W., Henryk Żychowski. Wspomnienie, „Gazeta Wyborcza Kraków” 21.12.2004, s. 7.