Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Imię: Stanisław

Nazwisko: Klimecki

Pseudonim:

Organizacja:

  • Data zatrzymania: 11.9.1939
  • Data urodzenia:
  • Data śmierci: 16.12.1942

Biogram

dr prawa, działacz społeczny, prezydent miasta Krakowa. Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1913 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ). W czasie I wojny światowej walczył w II Brygadzie Legionów Polskich. W 1918 brał udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Krakowie. Z wojska wystąpił w czerwcu 1919 w stopniu kapitana rezerwy. Od 1919 prowadził kancelarię adwokacką w Podgórzu. Od 1926 zasiadał w krakowskiej Radzie Miejskiej. 9 VII 1931 został wiceprezydentem miasta i na tym stanowisku pozostał do 2 IX 1939. Zajmował się opieką społeczną, zdrowiem mieszkańców Krakowa, ogrodami oraz sprawami gazowni. Od lutego do maja 1939, po dymisji prezydenta Mieczysława Kaplickiego, pełnił obowiązki prezydenta miasta. 1 V 1939 przekazał urząd Bolesławowi Czuchajowskiemu, tymczasowemu prezydentowi mianowanemu przez ministra spraw wewnętrznych.

3 IX 1939, po wyjeździe prezydenta Bolesława Czuchajowskiego, Rada Miejska powierzyła Stanisławowi Klimeckiemu funkcję prezydenta miasta. 6 IX 1939 wyjechał naprzeciw wkraczającym do miasta oddziałom niemieckim, chroniąc mieszkańców i miasto przed skutkami ostrzeliwań.

Już po zajęciu Krakowa przez Niemców Stanisław Klimecki jako jedyny przedstawiciel władz polskich podjął decyzję o konieczności utworzenia Komisji Szkolnej, która miała zająć się uruchomieniem szkolnictwa polskiego wszystkich szczebli. Organizację komisji powierzył rektorowi UJ Tadeusz Lehr- Spławińskiemu. Komisja powstała 9 IX 1939. Jej siedziba aż do 6 XI 1939 mieściła się w Collegium Novum UJ. Tam też funkcjonował punkt rejestracji dla nauczycieli i uczniów. Do 20 września zarejestrowano prawie 20 tysięcy młodzieży szkół wszystkich typów oraz około 650 nauczycieli i instruktorów. Do końca września 1939 większość szkół krakowskich rozpoczęła naukę. 21 XI 1939 polskie gimnazja i licea musiały zawiesić zajęcia wskutek decyzji władz niemieckich, które po utworzeniu Generalnego Gubernatorstwa zezwoliły jedynie na funkcjonowanie szkół powszechnych i zawodowych.

Stanisław Klimecki 20 IX 1939 został usunięty z funkcji prezydenta i aresztowany, co równocześnie oznaczało likwidację polskiego zarządu miasta. Na czele Zarządu Miasta Krakowa stanął nadburmistrz Drezna Ernest Zörner. Klimecki został zwolniony z więzienia przy ul. Montelupich 30 IX 1939. Jednak ze względu na zaangażowanie w sprawy uruchomienia szkolnictwa polskiego 6 XI 1939 został ponownie we własnym domu przy ul. Św. Anny 7 w ramach Sonderaktion Krakau i wraz z profesorami UJ i AG osadzony w KL Sachsenhausen. Zwolniony 8 II 1940 powrócił do Krakowa i przez dwa lata pracował jako adwokat. Aresztowany ponownie po raz trzeci przez Gestapo w nocy z 28 na 29 XI 1942 został rozstrzelany 11 XII 1942 w Puszczy Niepołomickiej.