Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Imię: Stanisław

Nazwisko: Skimina

Pseudonim:

Organizacja:

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 06.11.1939
  • Data urodzenia: 27.04.1886
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 19.09.1962

Biogram

Stanisław Skimina, ur. w Pcimiu w 1886 roku, zm. 19 września 1962 roku w Krakowie. Polski filolog klasyczny, członek PAU, PAN, pełnił funkcje wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filologicznego oraz przewodniczącego Krakowskiego Koła PTF.

Studia filologiczne ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat uzyskał w 1918 roku, a  habilitował się w 1927 roku. Po studiach od razu podjął pracę pedagogiczną, najpierw jako  praktykant w  III Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego (1908), a następnie jako zastępca nauczyciela w I Gimnazjum (1908 / 9 - 1909 / 10). W latach 1910 - 1912 był nauczycielem w gimnazjum w Bochni, a 1 IX 1913 mianowany został profesorem III Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie i na tym stanowisku pracował do jesieni 1939. Był autorem najpopularniejszego przed wojną podręcznika dla szkół średnich do nauki języka łacińskiego Elementa Latina. Od października 1939 r. stale współpracował z konspiracyjnym Towarzystwem Nauczycieli Szkół Wyższych. Został aresztowany 6 listopada 1939 w ramach Sonderaktion Krakau. Był więziony na Montelupich potem w koszarach przy ulicy Mazowieckiej. Do 27 listopada 1939 r. przebywał w więzieniu we Wrocławiu, potem został osadzony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen koło Oranienburga. Zwolniony z obozu wraz z grupą starszych wiekiem profesorów w lutym 1940. Po powrocie do Krakowa włączył się natychmiast do tajnego nauczania jako nauczyciel języka łacińskiego. Pełnił jednocześnie funkcję przewodniczącego sekcji szkół średnich ogólnokształcących, a następnie także przewodniczącego egzaminów dojrzałości. Oficjalnie był zatrudniony w szkolnictwie zawodowym. Kontynuował również pracę naukową.
Po wojnie w roku 1946 został mianowany profesorem tytularnym na Wydziale Humanistycznym UJ. W tym samym czasie podjął się także sprawowania funkcji profesora latynistyki w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Sześć lat później Stanisław Skimina uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego UJ, a w 1956 r. został nominowany na profesora zwyczajnego. Z dniem 1 X 1960 roku przeszedł na emeryturę.

Zmarł w Krakowie 19 IX 1962 i został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Był odznaczony m. in. Krzyżem Komandorskim
Orderu Odrodzenia Polski (1956).

Bibliografia:

Głębocki Wiesław, Mórawski Karol, Kultura walcząca, Warszawa  1985, s. 32.

Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 273

Wroński Tadeusz, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 407.