Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Brak miniatury

Imię: Kazimierz

Nazwisko: Piech

Pseudonim:

Organizacja:

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 06.11.1939
  • Data urodzenia: 11.01.1893
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 15.04.1943

Biogram

Kazimierz Antonii Piech, ur. 11 stycznia 1893 r. w Sanoku, zm. 15 kwietnia 1944 r. w Krakowie – polski botanik, profesor anatomii i cytologii roślin na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Był synem Aleksandra, właściciela zakładu brązowniczego, i Józefy ze Stopnickich. W 1911 r. zdał egzamin dojrzałości w gimnazjum klasycznym w Sanoku i rozpoczął studia przyrodnicze na Uniwersytecie Lwowskim, które kontynuował na Uniwersytecie Jagiellońskim od 1912 r. Przed wybuchem pierwszej wojny światowej był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich, a po rozpoczęciu wojny został powołany do armii austriackiej. Walczył w 1915 r. na froncie włoskim, gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej. Przebywając w obozach jenieckich organizował kursy przyrodnicze i geograficzne. Po zwolnieniu w 1918 r. brał udział w walkach o przemyśl, a następnie walczył w wojnie polsko – bolszewickiej jako dowódca kompani piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych objął funkcję młodszego asystenta w katedrze anatomii i fizjologii roślin na Wydziale Filozoficznym UJ. Stopień doktora uzyskał w 1922 r. i został mianowany starszym asystentem. Habilitował się w 1931 r. i został stałym adiunktem w katedrze botaniki Wydziału Rolniczego UJ. W kwietniu 1932 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem specjalnie dla niego utworzonej na Wydziale Filozoficznym UJ katedry anatomii i cytologii roślin, który to zakład był najlepiej urządzoną placówką badań przyrodniczych w Krakowie w latach przed drugą wojną światową.

Po kampanii wrześniowej zajął się akcją aprowizacyjną dla pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego, organizując mleczarnię i zwózkę ziemniaków. 6 listopada 1939 r. wraz z innymi profesorami i pracownikami UJ i AGH został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau. Po trzech tygodniach pobytu w więzieniu we Wrocławiu trafił do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen koło Oranienburga. Został zwolniony 8 lutego 1949 i do Krakowa powrócił 12 lutego. Przez kolejne trzy miesiące w wyniku wyziębienia organizmu w obozie chorował na ostre zapalenie stawów, które rozwinęło się w postępującą w szybkim tempie chorobę serca. W 1941 r. po długich wahaniach i zmuszony trudnościami finansowymi przyjął pracę w niemieckim Głównym Urzędzie Leśnym. W zakładzie pracy był gnębiony i upokarzany przez niemieckiego kierownika, wykorzystującego możliwość bezkarnego znęcania się nad człowiekiem o tak wysokim cenzusie naukowym. W 1942 r. został ponownie aresztowany, ale krótko po tym zwolniony z powodu braku dowodów. Pomimo ciężkiej choroby i konieczności czterokrotnego przeprowadzania się kontynuował pracę naukową i zaangażował się w tajne nauczanie.

Zmarł 15 kwietnia 1944 r. w wyniku pęknięcia aorty, co bezpośrednio było skutkiem choroby nabytej w wyniku pobytu w obozie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Zainteresowanie badawcze Kazimierza Piecha obracały się głownie wokół anatomii i cytologii roślin, z ukierunkowaniem na praktyczne wykorzystanie wiedzy w hodowli roślin. Zajmował się również paleobotaniką, a ponadto ogłosił kilka praz z zakresu systematyki roślin kwiatowych.

Był ożeniony z Zofią z Białych, którą miał jedna córkę Wandę.

 

Bibliografia:

Zdzisław Kosiek, Piech Kazimierz Antonii (1893 - 1944), [w:] Polski Słownik Biologiczny, t. XXVI, s. 33 – 34.

Relacje pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego o ich losach osobistych i dziejach uczelni w czasie drugiej wojny światowej, Z praz Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Seria F, Tom 5, Kraków 2005, s. 441 – 443.