Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Imię: Kazimierz

Nazwisko: Majewski

Pseudonim:

Organizacja:

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 06.11.1939
  • Data urodzenia: 22.01.1873
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 05.09.1959

Biogram

Kazimierz Wincenty Majewski, ur. 22 stycznia 1873 r. w Siebieszowie w pow. Sokalskim, zm. 5 września 1959 r. w Krakowie – polski lekarz okulista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Był synem Feliksa, sekretarza Rady powiatowej w Sokalu, i Amlii Danek. Ukończył Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie w 1891 r. i rozpoczął studia medyczne na Wydziale  Przyrodniczo – Lekarskim we Uniwersytetu Lwowskiego i kontynuował je na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ostatecznie w 1897 uzyskał dyplom doktora wszech nauk medycznych. Kontynuował swoją karierę naukową i w 1902 roku habilitował się, następnie w 1908  został profesorem nadzwyczajnym, a profesorem zwyczajnym w 1917 r. W tym samym roku został powołany na kierownika katedry okulistyki i dyrektora Kliniki Okulistycznej. W czasie I Wojny Światowej pracował jako lekarz w III Szpitalu Fortecznym.

W okresie  międzywojennym prowadził aktywną działalność naukową, zawodową i społeczną. Był dziekanem Wydziału Lekarskiego (1920-22), przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, założycielem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego oraz czasopisma „Klinika Oczna”. Oprócz medycyny interesował się również muzyką i był przewodniczącym Krakowskiego Towarzystwa Muzycznego – zorganizował pierwszą orkiestrę symfoniczną w Krakowie. Działał na rzecz profilaktyki i nowoczesnego leczenia jaglicy wśród dzieci.

W czasie kampanii wrześniowej pełnił funkcję jako okulista w Klinice Okulistycznej UJ i Szpitalu św. Łazarza przy opatrywaniu rannych przywożonych z frontu. 6 listopada został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau i wraz z innymi profesorami trafił najpierw do więzienia we Wrocławiu, apotem do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen koło Oranienburga. W czasie pobytu w obozie ciężko zachorował i przeleżał kilka tygodni w więziennym szpitalu z gorączką dochodzącą do 40ºC co nastąpiło w wyniku nieudanego przecięcia flegmony na lewej ręce. Do Krakowa powrócił w lutym 1940 r. nadal ciężko chory. Po podratowaniu zdrowia nie mógł jednak wrócić do pracy w Klinice Uniwersyteckiej i Zakładzie w Witkowiczach, gdyż jego miejsce zajął prof. Jan Lauber, który okazała się zdeklarowanym hitlerowcem. Wraz z rodziną został wysiedlony ze swojego mieszkania przy ulicy Dunajewskiego i znalazł niewielki lokum przy ul Dietla 83. Pomimo złego stanu zdrowia nadal prowadził działalność naukową i praktykę lekarską – pomagając chorym kierowanym do niego przez Radę Główną Opiekuńczą i Czerwony Krzyż. W 1945 roku powrócił na swoje dawne stanowisko w Klinice Okulistycznej UJ.

Jego dorobek naukowy jako lekarza okulisty obejmuje 74 prace. W ciągu prawie 55-letnie kariery zawodowej wyszkolił setki okulistów i był nauczycielem wielu pokoleń lekarzy. Został odznaczony: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1937), Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (nadanym przez rektora UJ w 1938), Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej francuskiej (1922).
Był żonaty z Bronisławą Mostowską , z którą miał troje dzieci.

Bibliografia:

Jerzy Okulski, Majewski Kazimierz Wincenty – biogram, [w:] PSB, t. XIX, s. 185 – 186.

Relacje pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego o ich losach osobistych i dziejach uczelni w czasie drugiej wojny światowej, Z praz Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Seria F, Tom 5, Kraków 2005, s. 208 – 211.