Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Brak miniatury

Imię: Jan Maria

Nazwisko: Suchomel

Pseudonim:

Organizacja:

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 15.05.1942
  • Data urodzenia: 22.06.1906
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 13.04.1954

Biogram

Suchomel Jan Maria, ur. 22 czerwca 1906 r. we Lwowie, zm. 13 kwietnia 1954 r. w Sanoku – lekarz.

Był synem Wincentego (muzyka) i Anny z d. Fucik (garderobianej opery lwowskiej). Miał jedenaścioro rodzeństwa. Ukończył gimnazjum we Lwowie. 27 lipca 1928 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie. 20 grudnia 1934 r. uzyskał dyplom lekarza i nominację na porucznika. Pracował w szpitalach wojskowych. Od 22 lipca 1937 r. był lekarzem pułkowym 2. psp w Sanoku. 5 grudnia 1938 r. został przeniesiony na stanowisko naczelnego lekarza 202. pp rez. Cieszyńskiej Brygady Obrony Narodowej.

We wrześniu 1939 r. w stopniu kapitana przeszedł w pułkiem szlak bojowy od Cieszyna przez Bielsko, Pszczynę, Kraków, Tarnogród i Oleszyce. Po rozbiciu pułku dostał się do Szpitala Okręgowego w Chełmie Lubelskim. Był kierownikiem oddziału rentgenowskiego. W połowie kwietnia 1940 r. przeniósł się do Sanoka. Był kierownikiem ośrodka zdrowia i lekarzem więziennym. Współpracował z konspiracją. Należał do sekcji wywiadowczej odcinka łączności „Bronisława” kierowanego przez Bronisława Nowaka „Brzoza”. W 1943 r. był szefem sanitarnym Obwodu Sanok.

Gestapo podejrzewało go o działalność konspiracyjną co zostało potwierdzone przez podstawionego konfidenta, Franciszka Gorynię. 15 maja 1942 r. został aresztowany i osadzony w sanockim więzieniu. Był torturowany w czasie śledztwa, a po jego zakończeniu został przeniesiony do więzienia Montelupich w Krakowie. 29 sierpnia 1942 r. osadzono go z numerem 62158 w KL Auschwitz. Pracował w różnych komandach roboczych. Został sanitariuszem, a później lekarzem w szpitalu obozowym. 27 stycznia 1945 r. został przeniesiony do KL Mauthausen i oznaczony numerem 119301. 5 maja 1945 r. odzyskał wolność. Powrócił do kraju w czerwcu 1945 r. Od 1 lipca 1945 r. został dyrektorem Szpitala Powszechnego w Sanoku. W kwietniu 1946 r. powołano go do służby wojskowej. Został awansowany do stopnia majora. Zachorował na chorobę Burgera i amputowano mu prawą nogę.

Zmarł 13 kwietnia 1954 r.

Był żonaty z Marią Śliwą, kreślarką.

Bibliografia:

Biogram podano za: Edward Zając, Suchomel Jan Maria (1906 - 1954), [w:] Małopolski Słownik Biograficzny Uczestników Działań Niepodległościowych 1939 – 1956, tom 6, Kraków 2000, s. 151 – 152.