Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Brak miniatury

Imię: Edward

Nazwisko: Windakiewicz

Pseudonim:

Organizacja:

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 06.11.1939
  • Data urodzenia: 08.09.1858
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 12.07.1942

Biogram

Edward Windakiewicz, ur. 8 września 1858 roku w Pèscu na Węgrzech. Syn Edwarda, dyrektora kopalni. Ukończył szkołę realną we Lwowie i w 1878 roku rozpoczął studia w Akademii Górniczej w Loeben. Kontynuował je w Prybramie, uzyskując w 1882 roku tytuł inżyniera. Odbył praktyki, a następnie podjął pracę w Kopalni Soli w Wieliczce. Przeszedł wszystkie działy i zdobył kolejne stopnie w służbie salinarnej. Uczył w Szkole Głównej w Wieliczce i przez krótki okres był asystentem w Prybramie. W roku 1889 roku został referentem do spraw salinarnych w krajowej Dyrekcji Skarbu, a w 1894 roku został kierownikiem robót górniczych w Wieliczce. Trzy lata później został przeniesiony na kierownicze stanowisko do Łącka, a następnie do Stebnika, gdzie dzięki jego badaniom ujawniono nowe zasoby soli potasowej. W 1904 roku został współpracownikiem Komisji Fizjograficznej PAU w Krakowie. Rok później powołany na stanowisko radcy górniczego, następnie starszego radcy kopalni i hut małopolskich przy Ministerstwie Robót Publicznych w Wiedniu. Pozostał na tym stanowisku do końca I wojny światowej. W latach 1914 – 1918 był członkiem Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu.

Przybył do Krakowa w 1920 roku i objął stanowisko starszego radcy w Starostwie Górniczym. Dwa lata później związał się z Akademią Górniczą w Krakowie. Podjął się prowadzenia wykładów z halurgii i przemysłu solnego, które prowadził nieprzerwanie do wybuchu II wojny światowej. Twórca Zakładu Halurgii, wyposażył go w unikatowe zbiory i bibliotekę. Habilitował się w 1931 roku, zaś tytuł doktora honoris causa uzyskał w 1936 roku.

6 listopada 1939 roku, mimo podeszłego wieku, został aresztowany przez Niemców podczas Sonderaktion Krakau. Zwolniony z więzienia we Wrocławiu 27 listopada 1939 roku, na skutek interwencji żony, z pochodzenia Austriaczki. Autor monumentalnego dzieła „Solnictwo”, którego cztery tomy ukazały się przed wojną, zaś piąty „Warzelnictwo” powstał w trudnych czasach okupacji. Wieloletni członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Zmarł w Krakowie 12 lipca 1942 roku.

 

 

Bibliografia:

Windakiewicz A., Edward Windakiewicz (1858 – 1942). Wspomnienie [w:] Gazeta Wyborcza. Gazeta w Krakowie z 6 XI 2003, s. 7.

Wroński T., Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 44 – 45.

Zaborowski J., Sonderaktion Krakau, Warszawa 1964, s. 72.