Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Imię: Jan

Nazwisko: Dadak

Pseudonim: Doktor, Dur, Groźny, Kurnatowski, Topór

Organizacja: Armia Krajowa (AK)

  • Imiona rodziców: Józef, Katarzyna z d. Drabek
  • Data zatrzymania: 05.1944
  • Data urodzenia: 21.04.1902
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 23.04.1974

Biogram

Ukończył szkołę ludową i gimnazjum realne w Krakowie. W październiku 1917 wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego w Bolechowie, a 1.11.1918 w stopniu kaprala do 5. Pułku Piechoty WP w Krakowie i został natychmiast wysłany na front ukraiński. Jako dowódca plutonu 5. Pułku Piechoty  brał udział w walkach o Przemyśl i Lwów. 13.12.1918 został ranny w walkach pod Janowem. Leczony w szpitalu we Lwowie, a następnie w Krakowie. 30.01.1919 wraz z uczniami Szkoły Podoficerskiej, do której go skierowano, wrócił na front pociągiem pancernym „Śmiały”. Po zakończeniu walk został przeniesiony do Ostrowi-Komorowa, a później ponownie na front, gdzie został po raz drugi ranny. 28.03.1919 przydzielono go do kompanii technicznej 5. Pułku Piechoty. Chorował na tyfus. 30.01.1921 został zdemobilizowany. W czerwcu 1921 zdał maturę. Pracując, studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ). Od 1.11.1925 był komendantem Oddziału Przysposobienia Wojskowego „Związek Strzelecki” w Krakowie. W czerwcu 1927 mianowany na podporucznika Wojska Polskiego (WP). 21.01.1933 obronił na UJ pracę doktorską „Żydzi w powstaniu styczniowym”. 17.04.1937 został skazany przez oficerski Sąd Honorowy dla oficerów młodszych przy Komendzie Garnizonu Kraków na surową naganę za obrazę innego oficera (w miejscu publicznym wyraził się niepochlebnie o jego przydatności dla armii).

W czasie okupacji i po wojnie był pracownikiem Dyrekcji Poczty w Krakowie. Żołnierz AK, awansowany do stopnia porucznika. W 1943 inspekcjonował zajęcia konspiracyjnej Szkoły Podchorążych prowadzonej przez krakowskie Szare Szeregi. Awansowany do stopnia kapitana. Był szefem Kierownictwa Dywersji Inspektoratu Kraków AK, później szefem sztabu Inspektoratu Kraków. W maju 1943 przeszedł do Obwodu Kraków-Miasto i objął funkcję oficera wywiadu.

20.07.1943 (wg innych źródeł w maju 1943 ) został aresztowany na krakowskim Dworcu Głównym wraz z Zofią Kupiec. W czasie wstępnych przesłuchań został pobity, później torturował go Heinrich Hamann w siedzibie gestapo przy ul. Pomorskiej 2 (wiązano go w kabłąk, rażono prądem, bito po podeszwach stóp, przypalano stopy. W 1944 wywieziony do KL Gross-Rosen. Przeżył wojnę.

We wrześniu 1945 ujawnił się przed Komisją Likwidacyjną ds. byłej Armii Krajowej. Pracował w Dyrekcji Okręgowej Poczty i Telekomunikacji w Krakowie.

 

Bibliografia:

Czerpak Stanisław, Wroński Tadeusz: Ulica Pomorska 2. Kraków 1972, s. 164; Dąbrowa-Kostka Stanisław: W okupowanym Krakowie. Warszawa 1972, s. 135; Hein Wincenty, Jakubiec Czesława: Montelupich. Kraków 1985, s. 122, 386; Komunikat Komisji Likwidacyjnej dla spraw byłej Armii Krajowej w Krakowie. „Dziennik Polski” 1945, nr 232, s. 1; Kot Tadeusz: Oni walczyli o Polskę!. „W marszu 1939–1945” 1987, nr 11, s. 62; Nuszkiewicz Ryszard: Uparci. Warszawa 1983, s. 206–207; Rytlewski Jerzy: Zgrupowanie Żelbet Kraków 6 DP AK. „W marszu 1939–1945” 1987, nr 11, s. 87; Szare Szeregi. Harcerze 1939–1945. Red. Jerzy Jabrzemski. Warszawa 1988. T. 1. Warszawa 1988, s. 149.